fbpx
coaching

Ziek melden of volhouden?

Esther zit sinds een paar weken in de ziektewet als zij contact met mij opneemt. Als natuurliefhebster en wandelaarster sprak het idee van wandelcoaching haar erg aan. Esther is een harde werkster, zij heeft een baan als juridisch medewerkster. Zij is van nature perfectionistisch en analytisch sterk. Eigenschappen die haar goed van pas komen bij haar functie. Ze is goed in haar werk en doet dit met veel plezier.

Maar blijven volhouden

De laatste tijd is het lastig om het werk vol te blijven houden. Esther heeft veel last van hoofdpijn. Die slaat haar lam. Ze functioneert dan volgens eigen zeggen op halve kracht. Als ze thuiskomt na een dag werken moet zij een dag bijkomen op de bank. En die dagen op de bank worden er meer en meer. Haar partner is niet blij met de situatie. Wanneer gaan ze weer eens iets leuks doen met elkaar? Ze is door medici helemaal doorgelicht om de oorzaak van die hoofdpijnen te achterhalen. Mogelijk is de oorzaak hormonaal. Ze moet er maar mee leren leven is de boodschap die ze gekregen heeft. Esther beseft dat het zo niet langer kan. Haar relatie staat onder druk. Ze heeft het gevoel continue achter de feiten aan te lopen. Ze voelt zich doodmoe.

Twee weken geleden heeft Esther zich ziekgemeld. Ze merkt dat ze zich energieker voelt en dat de hoofdpijn een stuk minder is maar eigenlijk vind ze dat ze zo snel mogelijk weer aan het werk moet. Een beetje met mij in het bos wandelen terwijl haar collega’s haar werk aan het oppakken zijn, dat kan toch eigenlijk niet?

In ons gesprek merk ik dat Esther erg streng voor zichzelf is en vol oordeel zit over zichzelf. Zij, de sterke schouder waar iedereen op kon leunen en waar ze ook wel trots op was, is nu ziekgemeld omdat het niet meer ging. Eigenlijk keek Esther altijd een beetje neer op mensen die dat overkwam en nu overkomt het haar. Dat is slikken voor Esther.  Ze is boos op haar lijf. Waarom functioneert dat meer zoals vroeger? Waarom overkomt haar dit nou? Ze wil de oude Esther terug!

We wandelen door de natuur en ik vraag Ester of zij een beeld ziet in de natuur dat voor haar symboliseert hoe zij zich graag zou willen voelen. Esther kiest een kale boom.

volhouden of ziekmelden?

Niets moeten, geen ballast

Deze boom heeft geen takken meer zegt ze, die hoeft niets te dragen er is geen ballast. Dat zou me heerlijk lijken. Even niets moeten, geen ballast ervaren. Met deze thema’s gaan we aan de slag. Als wandelcoach vond ik het bijzonder om te zien hoe het beeld van een kale boom zoveel inzicht gaf.

Esther heeft last van een chronische lichamelijke kwaal. Als je ouder wordt heb je meer kans om chronische kwalen te ontwikkelen. Op zich kun je daar vaak (prima) mee leven maar het vraagt wel dat je aanpassingen in je leefstijl maakt. Je grenzen liggen anders dan je van jezelf gewend bent.

Go with the flow

Esther ging na een aantal weken weer aan het werk. Ze deed dit stapsgewijs. Ze leerde met vallen en opstaan voelen wat goed en haalbaar was en wat niet. Het coachtraject dat ik met haar doorliep hielp haar daarbij. Ze leerde beter luisteren naar haar lijf en zichzelf. Zij veranderde een aantal dingen. Bijvoorbeeld in haar pauze at zij haar boterham niet aan haar bureau maar zij ging wandelen. Zij ging in overleg met haar leidinggevende en kreeg een werkplek in een prikkelarm kantoor. De hoofdpijn is niet weg. Esther heeft gemerkt dat zij hier meer last van heeft als zij overprikkeld is. Ze heeft geleerd met meer mildheid naar haarzelf te kijken. Accepteren dat dit nu bij haar hoort gaat ook met vallen en opstaan. En dat is ok, zij geeft zichzelf de tijd.