fbpx
  • Heeft de overgang invloed op relaties?

    Ilze is 44 jaar, werkt als officemanager en heeft een sinds 12 jaar een relatie met Jos. Ilze zit niet lekker in haar vel vertelt ze tijdens de gratis zoom-sessie die ze met me heeft. Ze houdt van de natuur en wandelen. Dit in combinatie met coaching sprak haar aan.

    En zo komt het dat we een aantal dagen later op een warme zomerdag aan de wandel zijn. Ilze vertelt dat ze de laatste tijd gespannen, nerveus en ook wel neerslachtig is. Ze kan niet goed verklaren waardoor dit komt. Ze voelt zich vaak boos en dat reageert ze af op de mensen om haar heen. Vooral Jos moet het ontgelden. Naderhand voelt ze zich schuldig en zit zij vol zelfverwijt.

    Tijdens de overgang kunnen vrouwen last hebben van stemmingswisselingen. Vrouwen voelen zich angstiger en depressiever dan normaal. Ze hebben vaker een korter lontje. Als je weet dat dit symptomen van de overgang kunnen zijn brengt soms al rust. Het kan geen kwaad om te onderzoeken of er behalve de overgang, ook andere oorzaken zijn voor deze gevoelens.

    Terwijl we in het bos wandelen vertelt Ilze dat de coronatijd veel impact heeft op haar relatie met Jos. Jos werkt net als zijzelf veel meer thuis. Beschroomd zegt ze dat dit vele samenzijn met Jos haar ontzettend tegenvalt. Jos vreest voor zijn baan en is gespannen. Ilze voelt weinig ruimte om zijn zorgen aan te horen. Over en weer reageren Jos en Ilze de spanningen op elkaar af. Ik zie dat Ilze tranen in haar ogen krijgt als zij dit vertelt. Het raakt je hé, zeg ik. Ja, knikt Ilze. We lopen een tijdje verder in stilte. Soms vraag ik me af of ik wel verder met hem wil, zegt Ilze. Ik voel geen verbondenheid meer met hem. En ik moet er al helemaal niet aan denken om intiem te zijn met Jos. Ik weet dat hij dat heel vervelend vindt en ik denk dat hij me dat kwalijk neemt. Maar dat zou hij nooit zeggen.

    Tijdens de overgang veranderen jouw hormoonspiegels en dat kan invloed hebben op jouw seksualiteit. Oestrogeen helpt bijvoorbeeld om de gevoeligheid te ervaren tijdens de geslachtsgemeenschap. Testosteron, een mannelijk geslachtshormoon, houdt je vagina vochtig en verhoogt de seksuele lust en het progesteron heeft effect op je libido. Door het dunner en droger worden van de vaginahuid ervaren sommige vrouwen pijn bij geslachtsgemeenschap. Geen zin hebben in sex heeft invloed op je relatie, Het kan zorgen voor onbegrip en onzekerheid bij beide partners.

    We komen aan bij een bankje aan de waterkant waar Ilze en ik even op gaan zitten. Als jij je wél verbonden zou voelen met Jos. Wat zou er dan anders zijn? vraag ik aan Ilze.

    Het klinkt een beetje raar zegt Ilze maar ik zou hem juist minder willen zien om me meer verbonden met hem voelen. Ik heb het gevoel dat ik stik. Jos heeft veel zorgen en ik probeer er voor hem te zijn maar ik denk ook wel eens zullen we het over iets anders hebben dan je werk? Voor mij is het ook geen makkelijke tijd. Daarin mis ik een stuk. Nee, dat heb ik nog niet zo naar hem uitgesproken. Ik zou me meer verbonden met hem voelen als we onze gezamelijke liefhebberij weer oppakken. We zijn beide dol op antieke spullen en die verzamelen we.

    Zo vertelde Ilze over een aantal zaken die er anders zouden zijn. Mooie coachvragen waarmee het wandelcoachtraject in zijn gegaan.

    Wil je ook eens met me in gesprek om te kijken of ik iets voor je kan betekenen?

  • 6 tips om tijdens de overgang gezond en actief te blijven.

    Als je in de overgang komt verandert er veel in je lijf. Behalve de hormonale veranderingen verandert je stofwisseling. Vrouwen in de overgang worden vaak iets dikker. De taille verdwijnt omdat het vet zich vooral rondom de buik ophoopt. Daarnaast voelen veel vrouwen zich emotioneel minder goed in hun vel zitten. Veel vrouwen voelen zich depressiever en onzeker. Andere overgangsklachten die je daarnaast kunt hebben zoals slaapproblemen, opvliegers en vermoeidheid maken het er soms niet makkelijker op.

    Moet je er dan maar mee leren leven?

    Nee! Gelukkig kun je zelf invloed uitoefenen op deze klachten. Een gezonde levensstijl kan hier een positieve invloed op hebben. Eet gezond. Eet veel groente en fruit. Eet eens per week vette vis. Let op met zout en suiker. Drink veel water en drink niet teveel alcohol. En vooral…

    BEWEEG!

    Een fysiek actieve levensstijl is onlosmakelijk verbonden met een gezonde levensstijl.

    Maar wat als je blij bent dat je eindelijk op de bank zit en alles je eigenlijk al teveel is? Hoe krijg je jezelf dan zover dat je meer gaat bewegen?

    Tip 1.

    Wees lief voor jezelf. Je hoeft écht niet over een half jaar een halve marathon te lopen. Stel een haalbaar doel en spreek met jezelf af hoe lang je dit gaat doen. Bijvoorbeeld, de komende maand pak ik niet de auto maar de fiets als ik boodschappen doe. Of als ik de hond uitlaat, maak ik de komende week mijn rondje wat langer.

    Tip 2.

    Bepaal je instapniveau. Als je niet gewend bent om (veel) te bewegen is het belangrijk om je instapniveau te bepalen. Je instapniveau bepaal je door na te gaan of je nog makkelijk kunt praten terwijl je de activiteit aan het doen bent. Als je bijvoorbeeld aan het wandelen of fietsen bent kun je door het tempo aan te passen ervoor zorgen dat je kunt blijven praten zonder buiten adem te raken.

    samen bewegen motiveert!

    Tip 3.

    Wees trots op jezelf! Je bent goed bezig. Jij neemt de regie in handen. Jij bent niet overgeleverd aan de overgang. Je bent bezig om hier op een gezonde manier mee om te gaan. Maak jezelf niet kleiner door te zeggen: het stelt niets voor wat ik aan het doen ben. Je doet het toch maar!

    Tip 4.

    Breid uit en stel haalbare doelen. Een fysiek actieve leefstijl hoeft niet per sé te betekenen dat je veel aan het sporten bent. Als jij flink bezig gaat in de tuin ben je fysiek actief bezig. Een wandeling waarbij je flink doorstapt of een fietstocht waarbij je flink doortrapt is ook een fysiek actieve bezigheid. Dit hoeft niet in georganiseerd sportief verband plaats te vinden. Tijdens de coronatijd is dit sowieso lastig. Als je merkt dat de activiteiten je makkelijker afgaan dan kun je andere doelen stellen. Bijvoorbeeld, ik ga een wandeltocht maken van 5 kilometer of ik fiets deze week elke dag naar mijn werk. En ook hier blijft het belangrijk dat je voor jezelf haalbare doelen stelt.

    Tip 5.

    Doe het niet alleen. Onderzoek heeft aangetoond dat de motivatie hoger blijft als er een sociaal aspect met de bezigheid verbonden is. Als je hebt afgesproken om met iemand te sporten of te bewegen. Zal je minder snel de afspraak afzeggen als je geen zin hebt.

    Tip 6. Zorg voor een goede Mindset!

    Heb je van alles geprobeerd maar blijf je niet goed in je vel zitten? Zoek dan hulp. Blijf niet rondlopen met vragen, minderwaardige gevoelens of vluchtfantasieen. Zoek een coach/hulpverlener waar jij je prettig bij voelt. Zelf wandel ik met vrouwen in de natuur. Lijkt je dat wat? Neem dan een kijkje op mijn site of neem contact met mij op.

    Wat levert dit alles je op?

    Meer energie, je hebt meer uithoudingsvermogen.

    Gezondere spieren en botten. In de overgang krijgen de meeste vrouwen te maken met botontkalking. Daar merk je niets van maar dit kan op latere leeftijd heel vervelende consequenties hebben. Beweging gaat dit tegen. Om botontkalking tegen te gaan is het ook belangrijk om aan krachttraining te doen.

    Minder stress. Bewegen is een goede manier om stress tegen te gaan.

    Je slaapt beter en je vermogen om informatie op te nemen en te verwerken verbeterd.

    Je hebt meer zelfvertrouwen en straalt dit ook uit!

    Kortom regelmatig bewegen of sporten verbetert je levenskwaliteit en je algemene gezondheid!

  • Moe van het zorgen voor een ander?

    Chantal is een vriendelijke vrouw van 51 jaar. Ik ben van nature behulpzaam, zegt Chantal. Ze staat voor anderen klaar en mensen kunnen op haar rekenen. De laatste tijd gaat het niet goed met Chantal. Zij rolt van de ene griep in de andere. Ze voelt zich continue niet fit en ze zit laag in haar energie. Naast haar fulltime baan in de dienstverlening is zij ook mantelzorger van haar moeder. Haar vader is een aantal jaren geleden overleden.

    Het is een druilerige dag als ik aan de wandel ga met Chantal. Chantal heeft het gevoel dat er een enorme druk op haar schouders rust. En dat zie ik aan haar gespannen schouders. Ze is moe en als ze eerlijk tegen zichzelf is, weet ze dat ze teveel hooi op haar vork heeft genomen. Ze wil het anders aanpakken maar heeft geen idee hoe. Haar moeder en haar werkgever rekenen op haar. Die kan ze toch niet in de steek laten?

    We wandelen in het bos en Chantal vertelt dat haar broers en zus eigenlijk vanzelfsprekend verwachten dat zij de zorg voor haar moeder op zich neemt. Chantal heeft geen kinderen. Ze heeft dan toch tijd genoeg? Bovendien heeft Chantal het gevoel dat ze in het krijt staat bij haar moeder. Toen haar huwelijk uitmondde in een scheiding heeft zij een tijdje bij haar moeder ingewoond. Ze vindt dat ze iets moet terugdoen.

    Zorgen voor een ander
    Dus gaat Chantal na elke werkdag langs bij haar moeder. Ze regelt alle financiële zaken, rommelt op in huis, zorgt dat de koelkast goed gevuld is en ze houdt een oogje in het zeil. Als Chantal in het weekend een dag niet kan komen laat moeder haar weten dat ze dat heel vervelend vindt en wil dan weten welke afspraken dan zo belangrijk zijn dat Chantal haar “laat zitten”. En dus regelt Chantal het zó dat ze wél naar haar moeder kan. Erg gezellig en dankbaar is moeder niet richting Chantal. Pas als er andere familie komt veert moeder op. Dat is gezellig! De bezoekjes aan haar moeder kosten Chantal de laatste tijd meer en meer energie. Chantal wil best iets voor haar moeder doen en verontschuldigend zegt ze dat ze veel van haar moeder houdt maar dat de negatieve houding van haar moeder haar leegzuigt.

    Zorgen voor jezelf
    Wat heb je nodig om je energieker te voelen? Vraag ik aan Chantal.
    Dat zijn veel dingen, zegt Chantal. Om een zo’n helder mogelijk antwoord op deze vraag te krijgen, vraag ik aan Chantal om zes objecten in de natuur te zoeken die elk staan voor iets wat zij nodig heeft om zich energieker te voelen. Deze objecten legt Chantal in een cirkel op de grond en bij elk object vertelt Chantal wat het symboliseert. Een stukje mos staat voor dat Chantal mag genieten, een paar takjes staan voor het delen van verantwoordelijkheid, een kiezel staat voor assertiviteit. ect.
    Naar welk object gaat op dit moment jouw aandacht naar toe? vraag ik. Chantal hoeft daar niet over na te denken, dat is een bloem die staat voor aandacht voor haar (vermoeide) lijf. Met deze behoefte, aandacht voor haar lijf, gaan we als eerste aan de slag.

    Stap voor stap
    Het is al veel te lang geleden volgens Chantal dat ze zichzelf een dagje sauna cadeau heeft gedaan. Er waren altijd wel dingen die er tussen kwamen. Ze heeft ontzettend veel zin in een middag ontspannen en even niets hoeven. Dan laat ik me ook heerlijk masseren! Zegt Chantal enthousiast. Hoe ga je dit regelen met je moeder? Vraag ik. Chantal bedenkt dat zij haar broers gaat vragen om die dag langs te komen. Een mooie start om de verantwoordelijkheid voor de zorg naar haar moeder te gaan delen.
    Maar al die andere zaken dan die daar op de grond liggen? Wat doen we daar dan mee? Zegt Chantal. Die andere zaken komen wel. Het is belangrijk dat Chantal zich realiseert wat zij nodig heeft om zich weer energiek te voelen en zichzelf daarin serieus neemt. Zij heeft een hele concrete, haalbare én leuke opdracht meegekregen. Als we afscheid nemen hangen de schouders van Chantal lager en is haar tred al wat lichter. Ik voel me al een stuk beter zegt Chantal. Lachend zegt ze het is fijn om nu eens met mezelf bezig te zijn in plaats van een ander!

    En jij?
    Ben jij ook aan het zorgen voor anderen? Begint al dat zorgen zijn tol te eisen? Vind je het lastig om jezelf op nummer één te zetten? Verlang je er naar om je krachtiger en energieker te voelen? Neem dan contact met mij op voor een gratis en vrijblijvende kennismakings-wandeling.

    Nathalie Wichink

  • Bijna 50 jaar, hoe is dat Tooske?

    Hoe ervaren andere vrouwen hun midlife-fase, de levensfasefase die pakweg valt tussen de veertig en zestig jaar? Waar maken zij zich zorgen over? Wat is er anders dan voorheen? Hoe zitten zij in hun vel. Zijn er overeenkomsten tussen deze vrouwen? Als bijna 50-er ga ik met deze vragen op pad en ga ik in gesprek met verschillende vrouwen boven de veertig jaar.

    Ik heb een gesprek met Tooske, een vriendelijke vrouw van 47 jaar. Zij is 23 jaar getrouwd en heeft 4 kinderen van 21, 19, 16 en 13 jaar.  Haar zoon van 19 is net het huis uitgegaan. Tooske werkt in het onderwijs. Haar man heeft een klusbedrijf.

    Het is een grijze dag in januari als Tooske mij verwelkomt in haar huis. We drinken koffie aan de grote keukentafel. Tieners vallen om de beurt de woonkeuken binnen. Vrienden en vriendinnen komen en gaan. Het is de zoete inval. Voordat we beginnen met het gesprek krijgen alle pubers de instructie ons niet meer te storen.

    Tooske geeft aan dat zij niet het gevoel heeft dat de termen midlife en overgang op haar van toepassing zijn. Ze associeert het met ouderdom, iets wat haar nog niet aangaat. We beginnen het gesprek en ik vraag aan Tooske waaraan ze merkt dat ze ouder wordt en hoe ze dit ervaart. Dit is haar verhaal.

    Geen twintig meer.

    Kwaaltjes, ik merk aan mijn lijf dat ik geen 20 meer ben. Ik heb last van artrose en kan mijn lievelingssport hierdoor niet meer doen en dat is best wel slikken. Ik ben jong om nu al artrose te hebben en ik vraag me dan wel eens af hoe het zal zijn als ik 70 ben. Ik denk dat ik wat trager ben. Tegenwoordig lachen mijn kinderen lachen me uit omdat ze nieuwe snufjes op hun en mijn mobiel sneller doorhebben dan ik. En de laatste tijd merk ik dat het wat lastiger om op gewicht te blijven.

    (Schoon)ouders

    Soms heb ik wel eens zorg om mijn (schoon)ouders. Die zien mensen om zich heen wegvallen of ziek worden. Ik besef  steeds vaker dat wij ook ooit een verontrustend bericht zullen krijgen en dat daarna niets meer hetzelfde is. Mijn schoonvader is ernstig ziek. Ik maak me wel zorgen over mijn schoonmoeder. Zij leunt erg op hem. Hoe zal het met haar gaan als mijn schoonvader er niet meer is? Mijn eigen ouders wonen om de hoek. En die zijn gelukkig nog best vitaal en gezond. De laatste tijd vallen er om hen heen ook steeds meer mensen weg. Dat doet mij wel beseffen dat het zomaar ineens afgelopen kan zijn. Mijn ouders hebben veel voor onze kinderen gezorgd toen ze klein waren. Dat was heel fijn en daar ben ik ze dankbaar voor. Als mijn ouders zorg nodig hebben dan ben ik er voor ze. Misschien betekent dat ik dan wat minder moet gaan werken. Dat zou ik jammer vinden maar ik vind dat mijn ouders dat zeker verdienen.

    Op kamers

    Afgelopen zomer is onze zoon op kamers gegaan. We waren er allebei aan toe. Toen hij nog thuis woonde was hij op het laatst veel van huis. Vrienden, school, bijbaantjes. Het is het eigenlijk heel natuurlijk gegaan. Ik voelde me soms hotel mama en dat gaf wel eens gedoe. Als hij nu thuis komt, is het gezellig. Maar als hij dan kiest voor zijn nieuwe thuis raakt dat toch, is het hier dan niet leuk genoeg? Dit gevoel kan ik wel relativeren. Zo hoort het ook. Het is een gezonde ontwikkeling.

    Pubers

    En ik heb nog 3 kinderen thuis wonen. De oudste is de puberteit ontgroeid en die is inmiddels voor rede vatbaar. Die gaat haar eigen gang. Bij haar hoef ik ook echt niet aan te komen met bedtijden of iets dergelijks. Onze zoon van 16 staat nu voor zijn eindexamen. We worstelen ermee wat voor hem de goede aanpak is. Hij vindt de verleidingen van de moderne samenleving zoals Netflix, games en social media heel moeilijk te negeren. Met als gevolg heel matige resultaten op school. Moet ik er meer bovenop zitten? Er zit zoveel meer in dat er nu uitkomt. Aan de andere kant moet hij ook leren om zijn verantwoording te nemen. Ik vind het ook lastig omdat ik zelf heel serieus met mijn schoolwerk omging. Ik probeer me er maar niet teveel aan te storen en hem zijn eigen verantwoordelijkheid te geven maar dat is wel eens lastig.

    Overgang

    Ik hou me nog niet zo bezig met de lichamelijke overgang. Ik voel me ook niet verbonden met die term. Bij de overgang denk ik aan zwetende vrouwen met teveel kilo’s en een rood hoofd. Zo zie ik mezelf niet. Ik heb nooit veel last gehad van veranderingen in mijn hormoonhuishouding. Ik voel mij eigenlijk altijd wel stabiel. Die overgang, wellicht fiets ik er wel doorheen. Er zijn ook vrouwen die weinig of geen last van de overgang hebben. Ik hoop dat ik tot die categorie behoor.

    Niet goed in mijn vel.

    Een aantal jaren geleden zat ik niet goed in mijn vel. Dat kwam door mijn werk. Ik had een overvolle klas met veel kinderen die zorg nodig hadden, ik trok dat niet en voelde me ernstig tekort schieten. Ik heb toen een tijdje op therapeutische basis gewerkt. Ik denk omdat ik toen al wat ouder was mij goed realiseerde dat het geen zin had om door te worstelen omdat ik dan alleen maar dieper in de put zou komen. Ik heb geleerd dat ik signalen van stress serieus moet nemen. En dat doe ik nu ook. Deze ervaring en het besef dat burn-out in het onderwijs bij veel mensen voorkomt heeft me daadkrachtiger gemaakt. In het onderwijs moet echt iets veranderen.  Als ik nu teveel last van stress zou hebben dan zou ik mij anders opstellen of wat anders gaan doen. Ik zou niet aarzelen om daar hulp bij te zoeken. En dan denk ik niet dat ik een loser ben. Ik vind het dan juist krachtig om mijn eigen weg te gaan

    Levenservaring

    Een burn-out of overspannenheid of hoe je het wil noemen gaat me, denk ik, niet nog een keer gebeuren. Nu zal ik de signalen serieus nemen. Het heeft me ook daadkrachtiger gemaakt om stelling te nemen over de situatie in het onderwijs. Er moet écht iets veranderen. Jongere collega’s nemen mijn advies aan. Ik heb alles al wel een keer meegemaakt. Die mentorrol vind ik leuk om te vervullen. Het heeft denk ik met mijn leeftijd te maken dat ook ouders van leerlingen makkelijk mijn pedagogische adviezen aannemen. Dat is een voordeel van het ouder worden. Ik denk wel dat het belangrijk is om te blijven werken aan je persoonlijke ontwikkeling. Wat dat betreft is mijn buurman van 85 jaar die Arabisch aan het leren is en goed bij de tijd is echt een voorbeeld voor me.

    Vrijheid en me-time

    Nu ik wat ouder word krijg ik meer vrijheid daar geniet ik van. De kinderen hebben minder zorg nodig. Door de jaren heen hebben we gezorgd dat het financieel goed gaat. Nu ga ik na het eten een rondje lopen. Vroeger was dat spitsuur. Ik merk ook wel dat ik me-time nodig heb om in balans te blijven. Ik zorg ervoor dat ik een paar avonden in de week niets hoef. Heerlijk is dat. Daarom ben ik bijvoorbeeld ook gestopt met vrijwilligers werk in de avonden. Ik hoef mezelf niet meer te bewijzen en durf veel meer mijn eigen keuzes te maken.

    Wijze lessen

    Accepteer dat als je last van iets hebt dat dat bij je hoort. Laat het er zijn, het is ok. Kijk om je heen en relativeer. Tel je zegeningen.

    Dit is natuurlijk heel makkelijk gezegd want dit zeg ik in heel goede omstandigheden en alles zit mee. Daarmee bouw ik misschien ook wel een buffer op. Zodat als het misschien iets minder gaat, ik dan kan denken dat ik mijn portie geluk ook wel heb gehad en dat ik daar dan wel op kan teren. Ik hoop tenminste dat ik dat kan. Dat heeft ook wel te maken met mijn levensinstelling. Het glas is half vol in plaats van half leeg.

  • “Van huis uit ben ik niet gewend om te zeggen wat ik voel.”

    Marjolein is 51 jaar en een geboren en getogen Sallandse. Ze is 24 jaar getrouwd met Jaap. Zij heeft 2 kinderen. Haar zoon is flink aan het puberen. Marjolein heeft een parttime baan in de dienstverlening. De laatste tijd voelt Marjolein zich gespannen en nerveus. Ze weet niet wat ze met zichzelf aan moet. Af en toe vliegt ze enorm uit haar slof. Daar heeft ze achteraf spijt van want ze weet dat haar reactie overtrokken is. Wat is er toch met me aan de hand? Waarom ben ik toch zo boos de hele tijd? vraagt zij zich af.

    Na veel aarzeling neemt Marjolein contact met mij op. Dat wandelen dat leek haar wel wat. Na de eerste gratis vrijblijvende wandeling waarin we bespreken wat er allemaal speelt in het leven van Marjolein en aan welke coachvragen zij zou willen werken laat zij mij weten dat ze graag verder wil met coaching.

    Het is slecht weer tijdens de tweede wandeling. Het waait stevig en korte maar pittige regenbuien trekken voorbij. Marjolein heeft zich goed voorbereid op de deze wandeling. Zij wil graag een voorval bespreken waarbij zij zich akelig voelde. Het is maar onbeduidend zegt ze. Ik vertel dat ik graag wil horen wat er speelt. Zij vertelt dat zij de was in de wasmachine aan het doen was en terwijl zij dat deed vroeg haar man waarom zij de was niet op een lagere temperatuur waste. De was werd net zo schoon en het scheelde in de energierekening. Marjolein gooit de deur van de wasmachine dicht, zegt niets en gaat verder met haar bezigheden.

    emoties

    Ik vraag aan Marjolein wat deze opmerking van Jaap met haar deed. “Ik dacht, bemoei je met je eigen zaken of doe het lekker zelf!” Na doorvragen blijkt dat Marjolein zich enorm irriteert aan de vragen die Jaap haar stelt. En het maakt dat zij zich klein en onzeker voelt (ik doe het zeker niet goed). Maar weet Jaap welk een effect zijn opmerkingen op haar hebben?  Nu ze erover nadenkt denkt Marjolein van niet. Zij heeft Jaap nooit verteld hoe wat voor een gevoel zijn opmerkingen haar geven. Zou ze haar gevoel kunnen uitspreken? “Dat kan ik niet.” zegt ze stellig. “Dat heb ik van huis uit niet meegekregen, praten over gevoel.”

    “Is het een idee om dat wel te doen in plaats van dat je al je gevoel binnenhoudt totdat je op een gegeven moment ontploft?” Dat is lastig en eng vindt Marjolein. Hoe doe je dat? Ik nodig haar uit om het eens te proberen. Het uitspreken van haar gevoel zonder de ander verwijten te maken. We oefenen wat zij tegen Jaap kan zeggen als hij een opmerking heeft.  En we trekken het ook wat breder. Wat zou zij bijvoorbeeld kunnen zeggen tegen haar collega die de kantjes ervan af loopt?

    De wandeling nadert zijn einde als we samen een opdracht bedenken waarmee Marjolein de komende tijd aan de slag gaat. Ze heeft een notitieblokje van mij gekregen waarin zij de komende dagen gaat bijhouden in welke sociale situaties zij een bepaald gevoel had. Wanneer was zij geïrriteerd of boos? En wanneer was zij blij en voelde zij zich goed? Zij gaat werken aan een stuk bewustwording. De komende sessies zullen we stap-voor-stap werken aan haar coachvraag.

    Het zonnetje komt door. Mijn hoofd is net als het weer zegt Marjolein. Het was onrustig maar nu is het kalm.

    In de overgang kun je last krijgen van stemmingswisselingen. Het is goed om te weten dat dit écht aan een veranderende hormoonhuishouding kan liggen. Dat is lastig voor jou maar ook voor je omgeving. Door te leren uitspreken wat zij voelt, kunnen Marjolein en Jaap op een volwassen manier met elkaar in gesprek, zodat zij begrip hebben voor elkaar. Uitspreken wat je voelt (ook de leuke dingen!) hebben velen van huis uit niet meegekregen. Maar het kan helpend zijn als je niet lekker in je vel zit. Een ander kan niet in jou hoofd kijken. Net zoals jij niet in het hoofd van de ander kan kijken.

    Heb je na het lezen van dit stuk ook behoefte aan een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek? Neem dan gerust contact met mij op!

  • Ziek melden of volhouden?

    Esther zit sinds een paar weken in de ziektewet als zij contact met mij opneemt. Als natuurliefhebster en wandelaarster sprak het idee van wandelcoaching haar erg aan. Esther is een harde werkster, zij heeft een baan als juridisch medewerkster. Zij is van nature perfectionistisch en analytisch sterk. Eigenschappen die haar goed van pas komen bij haar functie. Ze is goed in haar werk en doet dit met veel plezier.

    Maar blijven volhouden

    De laatste tijd is het lastig om het werk vol te blijven houden. Esther heeft veel last van hoofdpijn. Die slaat haar lam. Ze functioneert dan volgens eigen zeggen op halve kracht. Als ze thuiskomt na een dag werken moet zij een dag bijkomen op de bank. En die dagen op de bank worden er meer en meer. Haar partner is niet blij met de situatie. Wanneer gaan ze weer eens iets leuks doen met elkaar? Ze is door medici helemaal doorgelicht om de oorzaak van die hoofdpijnen te achterhalen. Mogelijk is de oorzaak hormonaal. Ze moet er maar mee leren leven is de boodschap die ze gekregen heeft. Esther beseft dat het zo niet langer kan. Haar relatie staat onder druk. Ze heeft het gevoel continue achter de feiten aan te lopen. Ze voelt zich doodmoe.

    Twee weken geleden heeft Esther zich ziekgemeld. Ze merkt dat ze zich energieker voelt en dat de hoofdpijn een stuk minder is maar eigenlijk vind ze dat ze zo snel mogelijk weer aan het werk moet. Een beetje met mij in het bos wandelen terwijl haar collega’s haar werk aan het oppakken zijn, dat kan toch eigenlijk niet?

    In ons gesprek merk ik dat Esther erg streng voor zichzelf is en vol oordeel zit over zichzelf. Zij, de sterke schouder waar iedereen op kon leunen en waar ze ook wel trots op was, is nu ziekgemeld omdat het niet meer ging. Eigenlijk keek Esther altijd een beetje neer op mensen die dat overkwam en nu overkomt het haar. Dat is slikken voor Esther.  Ze is boos op haar lijf. Waarom functioneert dat meer zoals vroeger? Waarom overkomt haar dit nou? Ze wil de oude Esther terug!

    We wandelen door de natuur en ik vraag Ester of zij een beeld ziet in de natuur dat voor haar symboliseert hoe zij zich graag zou willen voelen. Esther kiest een kale boom.

    volhouden of ziekmelden?

    Niets moeten, geen ballast

    Deze boom heeft geen takken meer zegt ze, die hoeft niets te dragen er is geen ballast. Dat zou me heerlijk lijken. Even niets moeten, geen ballast ervaren. Met deze thema’s gaan we aan de slag. Als wandelcoach vond ik het bijzonder om te zien hoe het beeld van een kale boom zoveel inzicht gaf.

    Esther heeft last van een chronische lichamelijke kwaal. Als je ouder wordt heb je meer kans om chronische kwalen te ontwikkelen. Op zich kun je daar vaak (prima) mee leven maar het vraagt wel dat je aanpassingen in je leefstijl maakt. Je grenzen liggen anders dan je van jezelf gewend bent.

    Go with the flow

    Esther ging na een aantal weken weer aan het werk. Ze deed dit stapsgewijs. Ze leerde met vallen en opstaan voelen wat goed en haalbaar was en wat niet. Het coachtraject dat ik met haar doorliep hielp haar daarbij. Ze leerde beter luisteren naar haar lijf en zichzelf. Zij veranderde een aantal dingen. Bijvoorbeeld in haar pauze at zij haar boterham niet aan haar bureau maar zij ging wandelen. Zij ging in overleg met haar leidinggevende en kreeg een werkplek in een prikkelarm kantoor. De hoofdpijn is niet weg. Esther heeft gemerkt dat zij hier meer last van heeft als zij overprikkeld is. Ze heeft geleerd met meer mildheid naar haarzelf te kijken. Accepteren dat dit nu bij haar hoort gaat ook met vallen en opstaan. En dat is ok, zij geeft zichzelf de tijd.

  • Coaching en wandelen wérkt!

    “Ik vind het zo fijn dat we elkaar niet de hele tijd aan hoeven te kijken. Ik merk dat ik daardoor veel makkelijker de diepte inga tijdens onze gesprekken”.


    Dit vertelt een van de vrouwen die ik coach. En wat ze zegt klopt. Tijdens een wandeling kijk je elkaar niet voortdurend aan. Veel mensen die ik spreek herkennen dit wel, dat oogcontact geen voorwaarde is voor een goed gesprek. Mensen vertellen me over momenten van diep contact terwijl zij naast elkaar in de auto zaten, een moeder van jongen vertelde me dat ze onder het mom “van samen even de hond uitlaten” het gesprek met hem aanging als ze het gevoel had dat hem iets dwarszat.


    Alleen al door het wandelen voel je je beter. Tijdens een wandeling heb je minder last van stress en depressieve gevoelens. Daar hoef je niets voor te doen (behalve wandelen) dat regelt je lijf. Ook dat zullen sommigen herkennen. Het gevoel van hè lekker, ik heb iets gedaan, ik voel me voldaan.
    Beweging is als je ouder wordt extra belangrijk om gezond van lijf en leden te blijven. Buiten bewegen zorgt voor opname van vitamine D, het zorgt voor sterkere botten, het beschermd tegen hartkwalen, het risico op alzheimer neemt af. En voor de vrouwen wie het aangaat, het vermindert de opvliegers.


    Bovendien opent het wandelen de blik. Het is makkelijker om vanuit een ander perspectief naar jezelf en je situatie te kijken. Als wandelcoach wandel ik in de natuur. De natuur, die niet oordeelt en waar je helemaal goed bent zoals je bent. Dat levert waardevolle inzichten op waarmee je verder kunt.


    Dit maakt wandelcoaching in mijn ogen zo bijzonder, het combineert de voordelen van het wandelen met het coachen. Mensen voelen zich energieker en voldaan. Waardoor het weer makkelijker is om tot actie komen. Als wandelcoach stimuleer ik mijn coachees om vooral veel te wandelen. Het helpt écht om stappen te zetten.


    Zit jij niet lekker in je vel en heb je een steuntje in de rug nodig om tot actie te komen? Wil je op een gezonde en vitale manier aan de slag? Als coach zal ik niet vertellen wat je moet doen maar zal je positief ondersteunen bij elke stap die je neemt!

  • Ik? In de overgang? Nee hoor, ik zit in een soort van fase".

    overgangscoach

    IK? IN DE OVERGANG? NEE HOOR, IK ZIT “IN EEN SOORT VAN FASE”
    Agnes is 48 jaar, volgens haarzelf zit zij niet in de overgang. Maar zij zit “wel in een soort van fase. Ik merk de laatste tijd dat ik helemaal geen zin meer heb om voor alles en iedereen de ballen maar in de lucht te houden.” zegt ze tijdens onze eerste wandeling.
    Naast mij loopt een stoere vrouw die zo te zien niet op haar mondje is gevallen. Agnes is leidinggevende in een horecazaak en maakt lange dagen. Ze is terecht trots op wat zij bereikt heeft. Door hard te werken heeft ze een mooie goedlopende zaak opgebouwd. Daarnaast is zij mantelzorger voor haar moeder. Die bezoekt zij dagelijks. Maar het wringt de laatste tijd.
    Als ik doorvraag vertelt Agnes dat zij de laatste tijd slechter slaapt, ook heeft ze last van vage lichamelijke kwaaltjes. Agnes merkt vooral dat ze niet meer die vrouw wil zijn die voor iedereen klaarstaat als dat van haar verwacht wordt. Ze is ook boos, waarom ziet niemand hoeveel ze voor een ander doet? Waarom gaat “men” er maar vanuit dat zij de dingen wel zal regelen. Agnes wil het anders. Maar hoe doe je dat?
    Ik vraag aan Agnes wat zij het liefst anders zou zien over een aantal weken. Is er iets in de natuur wat haar wens weergeeft? Agnes staat stil en kijkt wijst naar het grasland dat voor ons ligt. “Dat weiland geeft me een gevoel van ruimte, van lucht en ademhalen. Zo wil ik me voelen. Ik wil meer ruimte voor mezelf!”
    Met dit mooie inzicht en coachvraag gaan we de komende weken aan de slag. Alhoewel Agnes volgens haar echt niet in de overgang zit (ze heeft geen typische overgangsklachten) kan het gezien haar leeftijd heel goed zijn dat de overgang zich al wel heeft ingezet. En dit kan klachten veroorzaken. Als vrouw is het goed om dit in je achterhoofd te houden en hier eventueel iets mee te doen.

  • Omgaan met angst

    Afgelopen week volgde ik een workshop over angst. Angst is een gevoel dat ieder mens kent. Niet iedereen geeft dezelfde woorden aan angst. “Ik ben niet angstig hoor, ik ben bang of ik ben alleen maar onzeker!” Niet iedereen is bewust van zijn angst. Angst is een emotie die we allemaal kennen en die ook z’n functie heeft.

    Vrouwen in de midlife fase en angst.

    Vrouwen in hun midlife fase zitten hebben te maken met veel veranderingen onder andere veranderingen in hun lijf. Hierdoor kunnen angsten boven kunnen drijven. Bijvoorbeeld door een vermindert libido kan een relatie (mede) onder druk komen te staan waardoor er angst voor verlating kan ontstaan. Door hormonale veranderingen staat de draagkracht van vrouwen onder druk en kunnen zij zich angstiger dan normaal voelen.

    Angsten die vrouwen kunnen ervaren zijn bijvoorbeeld;

    • Angst om niet meer mee te tellen (waardoor je nog meer je best gaat doen of je werk, in je relatie ect.).
    • Angst voor verval (we blijven smeren met de cremes (ik ook!) of zijn bijvoorbeeld eeuwig op dieet om te voldoen aan een ideaal.
    • Angst om in de steek gelaten te worden.
    • Angst voor afwijzing.
    • Angst voor eenzaamheid (blijven pleasen terwijl het je energie kost).
    • Angst voor de dood.
    • En ga zo maar door.

    Angst zet zich vast in je lijf. Het kan zijn dat als je in een situatie bent of eraan denkt, je een knoop in je maag krijgt, spieren zich spannen of je een benauwd gevoel krijgt (waardoor je mogelijk nog angstiger wordt).

    Angst is geen fijn gevoel. Daarom doen we er alles aan om dit gevoel (onbewust) weg te drukken. We gaan druk aan de slag met activiteiten, we doen net of er niets aan de hand is en gaan gewoon door. We nemen middelen om ons prettiger te voelen of we komen tot niets.

    Dat hoeft ook geen probleem te zijn tenzij je vastloopt. Als het je niet meer lukt om op oude voet door te gaan omdat je teveel vermoeidheid, spanning of andere klachten ervaart, kan het goed zijn om eens te kijken naar je angst.

    Omgaan met angst

    Angst maakt de focus klein. het zet dingen vast ook in je lijf. Angst verkrampt. Door te bewegen in je angst kun je, stapje-voor-stapje uit je angst komen.

    “Een stap voorbij je angst vergt moed, neem je er gelijk twee dan ben je overmoedig.”

    Door wellicht voor de eerste keer naar angst te kijken, is er al beweging. Door je angst te voelen, in je lijf, is er ook beweging. Deze beweging kan ook heel letterlijk zijn. Stap voor stap kun je letterlijk en figuurlijk bewegen in je angst. Als wandelcoach kan ik je helpen om op een heldere en compassievolle wijze te bewegen in je angst. Buiten bewegen we letterlijk in de natuur en ervaar je wat angst en het anders kijken naar angst met je doet.

    Misschien lees je dit artikel en herken jij jezelf maar ben je er nog niet aan toe om hulp te vragen. Bedenk dan dat je al beweegt in je angst door bijvoorbeeld dit artikel over angst te lezen of door bepaalde websites te bezoeken. Hartstikke goed je bent in beweging!

    Ben je zover dat jij wil onderzoeken hoe jij wil bewegen in je angst? Neem dan vrijblijvend contact met mij op.

    info@op-stap-coaching.nl

  • Herontdek jezelf!

    Veel vrouwen die bij mij komen hebben last van stress. Ze hebben het gevoel alle ballen in de lucht te moeten houden. Ze slapen slecht, hebben lichamelijke kwaaltjes, ze twijfelen aan hun kunnen en hebben het gevoel dat ze het amper vol kunnen houden. Vaak gaan ze toch verder op dezelfde manier zoals ze het altijd deden. Deze manier werkte altijd prima voor je en waarom nu dan niet?

    Als je wat ouder wordt veranderen je behoeftes. Dat is niet raar, er is van alles gaande in je lijf (je hormonen slaan op tilt) en dit heeft zijn weerslag op je bezigheden en de relaties die je hebt. Doordat je ouder wordt kan er ook van binnen wat gaan knagen. Is dit het nou? Wil en kan ik zo nog verder? Al deze veranderingen kosten je energie. Als je meer energie uitgeeft dan dat je energie krijgt kan je chronische stress ervaren waardoor je allerlei klachten kunt ontwikkelen.

    Energie-gevers en energievreters

    Verandering van leefstijl begint bij een stuk bewustwording. Waar krijg jij energie van en wat neemt jouw energie weg? Vaak vraag ik klanten om elke dag nauwgezet een lijstje bij te houden waarbij ze bezigheden onder de categorie energie-nemers en energie-vreters te scharen. Welke activiteiten doe je met een lach op je gezicht? Waar kijk je naar uit? Bij welke activiteit vergeet je de tijd?

    Welke bezigheden stel je uit? Bij welke klus ben je blij dat-ie geklaard is? Wanneer wordt je snel afgeleid?

    Tijdens een wandeling zou je jouw gedachtes eens over jouw energienemers-en vreters kunnen laten gaan en maak daarna een lijstje. Tenzij je niet van wandelen houdt!