• Ziek melden of volhouden?

    Esther zit sinds een paar weken in de ziektewet als zij contact met mij opneemt. Als natuurliefhebster en wandelaarster sprak het idee van wandelcoaching haar erg aan. Esther is een harde werkster, zij heeft een baan als juridisch medewerkster. Zij is van nature perfectionistisch en analytisch sterk. Eigenschappen die haar goed van pas komen bij haar functie. Ze is goed in haar werk en doet dit met veel plezier.

    Maar blijven volhouden

    De laatste tijd is het lastig om het werk vol te blijven houden. Esther heeft veel last van hoofdpijn. Die slaat haar lam. Ze functioneert dan volgens eigen zeggen op halve kracht. Als ze thuiskomt na een dag werken moet zij een dag bijkomen op de bank. En die dagen op de bank worden er meer en meer. Haar partner is niet blij met de situatie. Wanneer gaan ze weer eens iets leuks doen met elkaar? Ze is door medici helemaal doorgelicht om de oorzaak van die hoofdpijnen te achterhalen. Mogelijk is de oorzaak hormonaal. Ze moet er maar mee leren leven is de boodschap die ze gekregen heeft. Esther beseft dat het zo niet langer kan. Haar relatie staat onder druk. Ze heeft het gevoel continue achter de feiten aan te lopen. Ze voelt zich doodmoe.

    Twee weken geleden heeft Esther zich ziekgemeld. Ze merkt dat ze zich energieker voelt en dat de hoofdpijn een stuk minder is maar eigenlijk vind ze dat ze zo snel mogelijk weer aan het werk moet. Een beetje met mij in het bos wandelen terwijl haar collega’s haar werk aan het oppakken zijn, dat kan toch eigenlijk niet?

    In ons gesprek merk ik dat Esther erg streng voor zichzelf is en vol oordeel zit over zichzelf. Zij, de sterke schouder waar iedereen op kon leunen en waar ze ook wel trots op was, is nu ziekgemeld omdat het niet meer ging. Eigenlijk keek Esther altijd een beetje neer op mensen die dat overkwam en nu overkomt het haar. Dat is slikken voor Esther.  Ze is boos op haar lijf. Waarom functioneert dat meer zoals vroeger? Waarom overkomt haar dit nou? Ze wil de oude Esther terug!

    We wandelen door de natuur en ik vraag Ester of zij een beeld ziet in de natuur dat voor haar symboliseert hoe zij zich graag zou willen voelen. Esther kiest een kale boom.

    volhouden of ziekmelden?

    Niets moeten, geen ballast

    Deze boom heeft geen takken meer zegt ze, die hoeft niets te dragen er is geen ballast. Dat zou me heerlijk lijken. Even niets moeten, geen ballast ervaren. Met deze thema’s gaan we aan de slag. Als wandelcoach vond ik het bijzonder om te zien hoe het beeld van een kale boom zoveel inzicht gaf.

    Esther heeft last van een chronische lichamelijke kwaal. Als je ouder wordt heb je meer kans om chronische kwalen te ontwikkelen. Op zich kun je daar vaak (prima) mee leven maar het vraagt wel dat je aanpassingen in je leefstijl maakt. Je grenzen liggen anders dan je van jezelf gewend bent.

    Go with the flow

    Esther ging na een aantal weken weer aan het werk. Ze deed dit stapsgewijs. Ze leerde met vallen en opstaan voelen wat goed en haalbaar was en wat niet. Het coachtraject dat ik met haar doorliep hielp haar daarbij. Ze leerde beter luisteren naar haar lijf en zichzelf. Zij veranderde een aantal dingen. Bijvoorbeeld in haar pauze at zij haar boterham niet aan haar bureau maar zij ging wandelen. Zij ging in overleg met haar leidinggevende en kreeg een werkplek in een prikkelarm kantoor. De hoofdpijn is niet weg. Esther heeft gemerkt dat zij hier meer last van heeft als zij overprikkeld is. Ze heeft geleerd met meer mildheid naar haarzelf te kijken. Accepteren dat dit nu bij haar hoort gaat ook met vallen en opstaan. En dat is ok, zij geeft zichzelf de tijd.

  • Coaching en wandelen wérkt!

    “Ik vind het zo fijn dat we elkaar niet de hele tijd aan hoeven te kijken. Ik merk dat ik daardoor veel makkelijker de diepte inga tijdens onze gesprekken”.


    Dit vertelt een van de vrouwen die ik coach. En wat ze zegt klopt. Tijdens een wandeling kijk je elkaar niet voortdurend aan. Veel mensen die ik spreek herkennen dit wel, dat oogcontact geen voorwaarde is voor een goed gesprek. Mensen vertellen me over momenten van diep contact terwijl zij naast elkaar in de auto zaten, een moeder van jongen vertelde me dat ze onder het mom “van samen even de hond uitlaten” het gesprek met hem aanging als ze het gevoel had dat hem iets dwarszat.


    Alleen al door het wandelen voel je je beter. Tijdens een wandeling heb je minder last van stress en depressieve gevoelens. Daar hoef je niets voor te doen (behalve wandelen) dat regelt je lijf. Ook dat zullen sommigen herkennen. Het gevoel van hè lekker, ik heb iets gedaan, ik voel me voldaan.
    Beweging is als je ouder wordt extra belangrijk om gezond van lijf en leden te blijven. Buiten bewegen zorgt voor opname van vitamine D, het zorgt voor sterkere botten, het beschermd tegen hartkwalen, het risico op alzheimer neemt af. En voor de vrouwen wie het aangaat, het vermindert de opvliegers.


    Bovendien opent het wandelen de blik. Het is makkelijker om vanuit een ander perspectief naar jezelf en je situatie te kijken. Als wandelcoach wandel ik in de natuur. De natuur, die niet oordeelt en waar je helemaal goed bent zoals je bent. Dat levert waardevolle inzichten op waarmee je verder kunt.


    Dit maakt wandelcoaching in mijn ogen zo bijzonder, het combineert de voordelen van het wandelen met het coachen. Mensen voelen zich energieker en voldaan. Waardoor het weer makkelijker is om tot actie komen. Als wandelcoach stimuleer ik mijn coachees om vooral veel te wandelen. Het helpt écht om stappen te zetten.


    Zit jij niet lekker in je vel en heb je een steuntje in de rug nodig om tot actie te komen? Wil je op een gezonde en vitale manier aan de slag? Als coach zal ik niet vertellen wat je moet doen maar zal je positief ondersteunen bij elke stap die je neemt!

  • Ik? In de overgang? Nee hoor, ik zit in een soort van fase".

    overgangscoach

    IK? IN DE OVERGANG? NEE HOOR, IK ZIT “IN EEN SOORT VAN FASE”
    Agnes is 48 jaar, volgens haarzelf zit zij niet in de overgang. Maar zij zit “wel in een soort van fase. Ik merk de laatste tijd dat ik helemaal geen zin meer heb om voor alles en iedereen de ballen maar in de lucht te houden.” zegt ze tijdens onze eerste wandeling.
    Naast mij loopt een stoere vrouw die zo te zien niet op haar mondje is gevallen. Agnes is leidinggevende in een horecazaak en maakt lange dagen. Ze is terecht trots op wat zij bereikt heeft. Door hard te werken heeft ze een mooie goedlopende zaak opgebouwd. Daarnaast is zij mantelzorger voor haar moeder. Die bezoekt zij dagelijks. Maar het wringt de laatste tijd.
    Als ik doorvraag vertelt Agnes dat zij de laatste tijd slechter slaapt, ook heeft ze last van vage lichamelijke kwaaltjes. Agnes merkt vooral dat ze niet meer die vrouw wil zijn die voor iedereen klaarstaat als dat van haar verwacht wordt. Ze is ook boos, waarom ziet niemand hoeveel ze voor een ander doet? Waarom gaat “men” er maar vanuit dat zij de dingen wel zal regelen. Agnes wil het anders. Maar hoe doe je dat?
    Ik vraag aan Agnes wat zij het liefst anders zou zien over een aantal weken. Is er iets in de natuur wat haar wens weergeeft? Agnes staat stil en kijkt wijst naar het grasland dat voor ons ligt. “Dat weiland geeft me een gevoel van ruimte, van lucht en ademhalen. Zo wil ik me voelen. Ik wil meer ruimte voor mezelf!”
    Met dit mooie inzicht en coachvraag gaan we de komende weken aan de slag. Alhoewel Agnes volgens haar echt niet in de overgang zit (ze heeft geen typische overgangsklachten) kan het gezien haar leeftijd heel goed zijn dat de overgang zich al wel heeft ingezet. En dit kan klachten veroorzaken. Als vrouw is het goed om dit in je achterhoofd te houden en hier eventueel iets mee te doen.

  • Omgaan met angst

    Afgelopen week volgde ik een workshop over angst. Angst is een gevoel dat ieder mens kent. Niet iedereen geeft dezelfde woorden aan angst. “Ik ben niet angstig hoor, ik ben bang of ik ben alleen maar onzeker!” Niet iedereen is bewust van zijn angst. Angst is een emotie die we allemaal kennen en die ook z’n functie heeft.

    Vrouwen in de midlife fase en angst.

    Vrouwen in hun midlife fase zitten hebben te maken met veel veranderingen onder andere veranderingen in hun lijf. Hierdoor kunnen angsten boven kunnen drijven. Bijvoorbeeld door een vermindert libido kan een relatie (mede) onder druk komen te staan waardoor er angst voor verlating kan ontstaan. Door hormonale veranderingen staat de draagkracht van vrouwen onder druk en kunnen zij zich angstiger dan normaal voelen.

    Angsten die vrouwen kunnen ervaren zijn bijvoorbeeld;

    • Angst om niet meer mee te tellen (waardoor je nog meer je best gaat doen of je werk, in je relatie ect.).
    • Angst voor verval (we blijven smeren met de cremes (ik ook!) of zijn bijvoorbeeld eeuwig op dieet om te voldoen aan een ideaal.
    • Angst om in de steek gelaten te worden.
    • Angst voor afwijzing.
    • Angst voor eenzaamheid (blijven pleasen terwijl het je energie kost).
    • Angst voor de dood.
    • En ga zo maar door.

    Angst zet zich vast in je lijf. Het kan zijn dat als je in een situatie bent of eraan denkt, je een knoop in je maag krijgt, spieren zich spannen of je een benauwd gevoel krijgt (waardoor je mogelijk nog angstiger wordt).

    Angst is geen fijn gevoel. Daarom doen we er alles aan om dit gevoel (onbewust) weg te drukken. We gaan druk aan de slag met activiteiten, we doen net of er niets aan de hand is en gaan gewoon door. We nemen middelen om ons prettiger te voelen of we komen tot niets.

    Dat hoeft ook geen probleem te zijn tenzij je vastloopt. Als het je niet meer lukt om op oude voet door te gaan omdat je teveel vermoeidheid, spanning of andere klachten ervaart, kan het goed zijn om eens te kijken naar je angst.

    Omgaan met angst

    Angst maakt de focus klein. het zet dingen vast ook in je lijf. Angst verkrampt. Door te bewegen in je angst kun je, stapje-voor-stapje uit je angst komen.

    “Een stap voorbij je angst vergt moed, neem je er gelijk twee dan ben je overmoedig.”

    Door wellicht voor de eerste keer naar angst te kijken, is er al beweging. Door je angst te voelen, in je lijf, is er ook beweging. Deze beweging kan ook heel letterlijk zijn. Stap voor stap kun je letterlijk en figuurlijk bewegen in je angst. Als wandelcoach kan ik je helpen om op een heldere en compassievolle wijze te bewegen in je angst. Buiten bewegen we letterlijk in de natuur en ervaar je wat angst en het anders kijken naar angst met je doet.

    Misschien lees je dit artikel en herken jij jezelf maar ben je er nog niet aan toe om hulp te vragen. Bedenk dan dat je al beweegt in je angst door bijvoorbeeld dit artikel over angst te lezen of door bepaalde websites te bezoeken. Hartstikke goed je bent in beweging!

    Ben je zover dat jij wil onderzoeken hoe jij wil bewegen in je angst? Neem dan vrijblijvend contact met mij op.

    info@op-stap-coaching.nl

  • Herontdek jezelf!

    Veel vrouwen die bij mij komen hebben last van stress. Ze hebben het gevoel alle ballen in de lucht te moeten houden. Ze slapen slecht, hebben lichamelijke kwaaltjes, ze twijfelen aan hun kunnen en hebben het gevoel dat ze het amper vol kunnen houden. Vaak gaan ze toch verder op dezelfde manier zoals ze het altijd deden. Deze manier werkte altijd prima voor je en waarom nu dan niet?

    Als je wat ouder wordt veranderen je behoeftes. Dat is niet raar, er is van alles gaande in je lijf (je hormonen slaan op tilt) en dit heeft zijn weerslag op je bezigheden en de relaties die je hebt. Doordat je ouder wordt kan er ook van binnen wat gaan knagen. Is dit het nou? Wil en kan ik zo nog verder? Al deze veranderingen kosten je energie. Als je meer energie uitgeeft dan dat je energie krijgt kan je chronische stress ervaren waardoor je allerlei klachten kunt ontwikkelen.

    Energie-gevers en energievreters

    Verandering van leefstijl begint bij een stuk bewustwording. Waar krijg jij energie van en wat neemt jouw energie weg? Vaak vraag ik klanten om elke dag nauwgezet een lijstje bij te houden waarbij ze bezigheden onder de categorie energie-nemers en energie-vreters te scharen. Welke activiteiten doe je met een lach op je gezicht? Waar kijk je naar uit? Bij welke activiteit vergeet je de tijd?

    Welke bezigheden stel je uit? Bij welke klus ben je blij dat-ie geklaard is? Wanneer wordt je snel afgeleid?

    Tijdens een wandeling zou je jouw gedachtes eens over jouw energienemers-en vreters kunnen laten gaan en maak daarna een lijstje. Tenzij je niet van wandelen houdt!