fbpx
  • Helena: “De overgang heeft invloed op je lichaam, je geest op alles!”


    Het is een zonnige winterochtend als ik een afspraak heb met Helena. We hebben afgesproken bij de poort van een vakantiepark. Helena is 57 jaar en heeft een zachte blik in haar blauwe ogen. Zij is een verzorgde vrouw met mooi dik lang haar. Met haar hondje wandelen we naar haar tijdelijke woonruimte.

    Helena vertelt dat zij getrouwd is, 2 volwassen zoons heeft en een kleindochter. Zij komt uit Duitsland maar heeft het merendeel van haar leven in Nederland gewoond. Dat is nog een beetje horen aan haar accent. Zij heeft gestudeerd in Duitsland en heeft hier in Nederland in de gehandicaptenzorg gewerkt. Zij is destijds voor de liefde, haar man, naar Nederland verhuist. Zij en haar man zijn op zoek naar een nieuwe woning omdat zij wat dichter bij de kinderen en kleinkind willen wonen. De oude woning is verkocht en zij verblijven nu een tijdelijke woning.

    Depressie
    Helena vertelt dat zij en haar man een samengesteld gezin vormen. Toen Helena naar Nederland kwam is zij in het huis van haar Nederlandse man komen wonen wat hij ooit samen met zijn ex-vrouw had gekocht. Helena had de behoefte aan een eigen plek, een plek zonder de sporen van de ex-vrouw van haar man. Het huis voelde nooit eigen. Rond haar 50-ste besloten Helena en haar man op zoek te gaan naar een woning die helemaal van hen voelde. Zij vonden een droomhuis in Drenthe op rijafstand van het werk van haar man. Helena zegde haar baan op in de verwachting dat zij wel weer werk zou vinden in Drenthe. Maar dit viel tegen. In haar nieuwe woonomgeving waren weinig instellingen waar ze aan het werk kon. Helena heeft het gevoel dat zij door haar leeftijd bij potentiele werkgevers niet de eerste keuze was. Het lukte Helena niet om een nieuwe werkkring te vinden. Tegelijkertijd merkte zij in deze periode dat zij in de overgang raakte. Ze sliep amper, zij voelde zich labiel. Het ging niet goed met Helena. Hoewel Helena zich wel eens eerder depressief had gevoeld merkte dat zij in een diepe depressie wegzakte…

    Je niet gehoord voelen
    Helena zocht hulp bij de huisarts en deed daar haar verhaal. Zij benoemde dat zij in de overgang zat en daar veel last van had en opperde of zij wellicht hormoontherapie kon krijgen. De vrouwelijke huisarts sneerde naar haar en vroeg of zij soms over een jaar met borstkanker bij haar wilde zitten? Hormoontherapie was niet bespreekbaar. Omdat Helena zich zo ellendig voelde kreeg zij antidepressiva mee en verwijzing voor de psycholoog. Maar daar kon ze niet terecht omdat haar schoonzus daar werkte. Helena had vanwege haar depressie de puf niet meer om te zoeken naar goede hulp. Totdat zij een aantal jaren later in haar moederland in contact kwam met een gynaecoloog die haar klachten aanhoorde en haar hormonen voorschreef. En die hielpen. Langzaam kroop Helena uit het diepe dal.
    Als ik met Helena spreek gaat het stukken beter met haar dan een jaar geleden maar heeft zij het gevoel dat zij er nog niet helemaal is. Met haar ga ik in gesprek over hoe zij haar midlife-fase ervaart.

    Hormoontherapie.
    Hormonen hebben mij het leven. Ik weet dat er risico’s kleven aan het gebruik van hormonen maar ik leef NU. Ik heb me goed laten voorlichten over alle voor-en nadelen van hormoontherapie en ik laat mij regelmatig controleren. Ik snap nog steeds niet hoe mijn huisarts, een oudere vrouw notabene, mij zo behandeld heeft. Gelukkig is zij nu met pensioen maar ik voel nog steeds heel veel schroom om met mijn klachten naar een huisarts te gaan. Toen ik begon met hormoontherapie heb ik mijn antidepressiva afgebouwd. Ik voel weer dat ik leef. Wel is het heel vervelend dat ik heel erg ben aangekomen van de antidepressiva en ik merk dat ik de kilo’s er haast niet meer afkrijg.
    Achteraf vraag ik me af hoeveel de huisarts van de overgang wist. Zij is nu gepensioneerd en misschien heeft zij er wel helemaal geen last van gehad. Maar dat hoeft toch niet voor iedereen te gelden? Ik heb ook geen voorlichting gehad over de overgang. Ik dacht, dan stopt je menstruatie en dat is het dan. Dat het invloed heeft op je lichaam en geest, op eigenlijk alles, dat wist ik niet.


    Ouder worden
    Ik vind het moeilijkst dat mijn lijf ouder wordt en de klachten die je daardoor krijgt. Hormonale migraine, opvliegers, dikker worden, huidklachten. De eerste echte rimpels komen nu. Dat vind ik lastig, als ik in de spiegel kijk denk ik: wat erg! Ik zag er altijd 10 jaar jonger uit dan ik was. Nu ook nog wel maar ik vind het wel lastig om mijzelf ouder te zien worden. Ik ga richting de 60 en dan denk ik wat oud!
    Ik heb het gevoel dat ik, nu ik over de helft ben, als oudere vrouw wordt afgeschreven. Het is afscheid nemen. Mijn libido is weg. Mijn man begrijpt dat gelukkig wel ik denk dat het scheelt dat mijn man een stuk ouder is dan ik ben. Maar ik kan me goed voorstellen dat relaties hierop stranden. Ik mis de seksualiteit niet. Minder behoefte hebben aan seksualiteit is echt een verandering. Daarin denk ik dan ook dit is het begin van het einde. Het doet iets met je vrouw-zijn. Ik heb afscheid genomen van die levendige vrouw die ik vroeger was.


    Ik wil rust
    Wat ik het liefste wil is met rust gelaten worden. Ik wil niet meer dat er aan mij getrokken wordt, ik wil niets meer MOETEN. Ik ben nooit zo sociaal geweest, dat heeft ook wel te maken met mijn depressieve gevoelens die ik altijd heb gehad, maar ik merk dat mijn behoefte aan rust nu meer is dan vroeger. Als ik wil is het prima maar ik wil niet meer moeten. Ik heb genoeg aan mezelf, ik heb mijn hobby’s, ik knutsel graag. Ik heb niet veel behoefte aan mensen om me heen. Maar ik weet wel dat het ook kan helpen, mensen om me heen.
    Door de verhuizing heb ik destijds mijn baan opgezegd. Ik moet je eerlijk zeggen dat ik niet weet hoe ik een baan de afgelopen jaren had vol moeten houden. Nog steeds voel ik me vermoeid en ik merk dat ik me slechter kan concentreren dan voorheen. Ik slaap nu wel beter maar ik heb jaren lang geen oog dichtgedaan. Ik ben blij dat ik me, toen ik me echt depressief voelde, me na een slapeloze nacht niet uit bed hoefde te slepen en dan moet de dag nog beginnen. Ik snap niet hoe al die vrouwen het volhouden. Of ik weer ga werken weet ik niet. Ik voel me beter dan een jaar geleden maar ik ben er nog niet.


    Begrip?
    Mijn man probeert begripvol te zijn maar hij voelt natuurlijk niet wat ik voel. Mijn kinderen zie ik niet elke dag en als ik naar ze toe ga doe ik mijn best. Ze zullen het niet zo merken. Ik probeer er met mijn kinderen over te praten maar zij weten niet hoe het is, die begrijpen het niet. Dat snap ik wel, ik bedenk ook dat ik niet zo veel begrip voor mijn moeder had toen zij in de overgang zat. Ik zag alleen maar voordelen aan de overgang. Niet meer ongesteld, heerlijk leek me dat! Maar dat is mij behoorlijk tegengevallen. Ik heb veel steun aan sociale media. Ik voel me gesteund als ik op social media verhalen lees van vrouwen die in de overgang zijn en die het moeilijk hebben. Dan weet ik dat ik niet de enige ben.


    Oma worden
    Ik woon 150 kilometer van mijn kleindochter af. Dat vind ik moeilijk. Oma worden is fantastisch. Ik had het nooit gedacht, ik was eigenlijk helemaal niet zo dol op kleine kinderen. En toen kwam mijn kleindochter…..Mijn moederlijke gevoelens kan ik op haar projecteren voor mijn gevoel is dat nog sterker omdat je niets moet. Ik ben dol op haar. Daar verras ik mezelf mee. Een kleinkind is een grote bron van vreugde.


    Wat vind je positief aan deze levensfase?
    De overgang heeft me niets positiefs gebracht. Ik heb heel erg het gevoel dat ik naar het einde loop. Ik heb het gevoel dat ik heel veel verloren ben. Mijn vrouwelijkheid, mijn seksualiteit, mijn schoonheid. Ik heb het gevoel dat ik als oude vrouw afgeschreven ben.
    Het enige positieve is dat ik enorm geniet van het oma-zijn. En merk wel dat ik meer geniet van het samenzijn met mijn man en dat we lekker onzeeigen gang kunnen gaan. We maken mooie reizen en daar genieten we van.
    Tegenwoordig doe ik weer een beetje make-up op. Ik verzorgde mij redelijk goed, dit heb ik toen ik me niet goed voelde verwaarloost. De wil om iets met mezelf te doen is weer terug. Bijvoorbeeld kilo’s verliezen. Ik ben aangekomen door de antidepressiva. Nu probeer ik hier grip op te krijgen. Maar dat lukt nog niet altijd goed. Ik val minder snel af nu. Ik kom al aan van kijken naar eten! En ik heb mijzelf voorgenomen dat ik niet met grijs haar ga rondlopen. Waarom moet je er oud uitzien? Als je goed verzorgd bent voel jij jezelf beter.


    Wijze woorden?
    Zoek hulp, wacht niet. Zoek hulp voor je lichaam en als het nodig is voor je geest. Ga niet zitten afwachten tot de overgang overgaat dat is zonde van je tijd.

    Ik ben op zoek naar vrouwen die hun verhaal willen delen. Lijkt je het leuk om met mij in gesprek te gaan? Dan nodig ik je van harte uit om contact met mij op te nemen via info@op-stap-coaching.nl
    Nathalie Wichink

  • Als beginnend ondernemer is het fijn dat je een podium hebt om te vertellen wat je aan het doen bent en waarom. Ik ben erg blij met het stuk in Salland Centraal waarin uit de doeken wordt gedaan waarom ik ben gaan doen wat ik doe.